آرامش در میانه آوار»؛ اشک شوق امدادگران بندرعباس با پرچم رضوی

در میان تلخی حادثه انفجار در اسکله بندر شهید رجایی، حضور خدام حرم مطهر امام رضا (ع) با پرچم متبرک رضوی، نوری از امید و آرامش را در دل امدادگران و نیروهای جهادی روشن کرد، این دیدار معنوی، تجلی پیوند دل‌های داغ‌دیده با آستان هشتمین امام و مرهمی روح‌افزا بر فضای اندوهگین بندرعباس بود.

به گزارش هرمزگان گویا ، در ادامه مسیر نورانی کاروان «زیر سایه خورشید»، خدام رضوی با پرچم متبرک حرم حضرت علی‌بن موسی‌الرضا (ع) در محل حادثه انفجار در اسکله بندر شهید رجایی بندرعباس حضور یافتند. این حضور، مرهمی بر دل‌های پرتلاش نیروهای امدادی، جهادی و آتش‌نشانانی بود که در صحنه حادثه از خودگذشتگی نشان دادند. فضای معنوی خاصی با برافراشتن پرچم رضوی در این مکان حاکم شد و دل‌های خسته، جانی دوباره گرفتند.

همچنین کاروان «زیر سایه خورشید» با حضور در منزل خانواده شهید مجتبی شهیدی‌زاده در بندرعباس، با اهدای پرچم متبرک رضوی، به مقام این شهید والامقام ادای احترام کردند. در این دیدار، بانوی لبنانی همراه کاروان نیز حضور داشت و با چشمانی اشک‌بار، عشق و ارادت ملت‌های مسلمان به شهدا و اهل‌بیت (ع) را به نمایش گذاشت. خانه شهید با عطر معنویت و یاد امام رضا (ع) روشن شد.

این دیدارها، نه‌تنها گرامی‌داشت مقام شهیدان و تجلیل از مجاهدت نیروهای خدمت‌رسان بود، بلکه پیوندی عمیق بین فرهنگ ایثار و معنویت ایجاد کرد؛ حضوری که جلوه‌ای از وحدت دینی و احساس همدلی بین دل‌های عاشق امام رضا (ع) در نقاط مختلف کشور و حتی خارج از مرزها را به تصویر کشید.

کاروان «زیر سایه خورشید» با گام‌هایی لبریز از عشق و پرچمی آغشته به نور حرم رضوی، بندرعباس را به بارانی از نور و امید بدل ساخت. اشتیاق مردم، نغمه صلوات، اشک‌های بی‌اختیار و دست‌هایی که برای تبرک دراز می‌شدند، روایتگر دلبستگی مردمی بودند که در سخت‌ترین لحظات، نام رضا (ع) را چون مرهمی بر جان خویش می‌نهند. این سفر معنوی، بندرعباس را نه فقط به مقصدی در جغرافیا، که به نقطه‌ای در نقشه دل‌ها بدل ساخت.

مرد میانسالی که کنار مسیر کاروان ایستاده بود، با چشمانی اشک‌آلود گفت: «سال‌هاست که حسرت زیارت امام رضا (ع) را دارم. امروز انگار خودش آمده تا دل ما را هم روشن کند. پرچم حرمش را دیدم، دلم سبک شد.

یکی از آتش‌نشانان حاضر در اسکله گفت: ما با جان‌ودل وسط حادثه بودیم. اما وقتی خدام رضوی آمدند، انگار نیرویی از جنس آرامش بین ما جاری شد. افتخار کردیم که خدمت‌مان دیده شد و امام رضا یاد ما بود.